Hoe vaccinatie leidt tot het afnemen van de natuurlijke weerbaarheid tegen infectieziekten

Hoe vaccinatie heeft geleid tot het afnemen van de natuurlijke weerbaarheid tegen infectieziekten: “het paard achter de wagen”

Begin september 2019 ontving ik van een vriendin een artikel uit 1992 met als titel: As Vaccinated Girls Grow Up, Their Babies Face Higher Risk for Measles, by Daniel Q. Haney, Dec. 27, 1992 Associated press, Los Angeles Times). Dit oude artikel deed bellen rinkelen omdat ik jaren eerder als eens zelf over dit onderwerp had geschreven. Omdat dit oude artikel en mijn eigen werk mooi samenvallen en aan elkaar kunnen worden gerelateerd door een onderzoeksuitkomst van het RIVM in eigen land, zal ik dat oude artikel toevoegen achteraan mijn eigen werk.

Al in 1899 – 10 jaar na het waarschuwende boek van prof. Edgar Crookshank over de pokkenvacinaties – schreef Charles Rauta het artikel Vaccination in Italy dat verscheen in de New York Medical Journal van juli 1899. Deze Rauta schreef toen al luid en duidelijk:

[…] “Vaccination is a monstrosity; a misbegotten offspring of error and ignorance. It should have no place in either hygiene or medicine. Believe not in vaccination; it is a world-wide delusion, an unscientific practice, a fatal superstition with consequences measured today by tears and sorrow without end.” […]

Dat deze Charles Rauta toen al gelijk had is onlangs bevestigd door een RIVM-publicatie in The Journal of Infectious Diseases van 8 mei 2013, dus 114 jaar na deze woorden. Een dikke eeuw van geknoei met allerlei gevaarlijke en neurotoxische stoffen die tot onnoemelijk veel leed heeft geleid. Dat artikel in J Infect Dis. 2013 Jul; 208(1): 10-6. doi: 10.1093/infdis/jit 143. Epub 2013 May 8 had niet de bedoeling om te tonen dat men al die tijd verkeerd is bezig geweest, maar wel om nog meer en vroegere vaccinaties bij zuigelingen te rechtvaardigen.
Ik citeer eerst het Abstract van dit artikel en vervolgens de Discussion:

Waning of Maternal Antibodies Against Measles, Mumps, Rubella, and Varicella in Communities With Contrasting Vaccination Coverage, door dr. Sandra Waaijenborg en collega’s van het Department of Epidemiology and Surveillance, RIVM, Nederland.
[…]
Background:
The combined measles, mumps, and rubella (MMR) vaccine has been successfully administered for >20 years. Because of this, protection by maternal antibodies in infants born to vaccinated mothers might be negatively affected.

Methods:
A large cross-sectional serologic survey was conducted in the Netherlands during 2006-2007. We compared the kinetics of antibody concentrations in children and woman of childbearing age in the highly vaccinated general population with those in orthodox Protestant communities that were exposed to outbreaks.

Results:
The estimated duration of protection by maternal antibodies among infants in the general population, most of whom were born to vaccinated mothers, was short: 3.3 months for measles, 2.7 months for mumps, 3.9 months for rubella, and 3.4 months for varicella. The duration of protection against measles was 2 months longer for infants born in the orthodox communities, most of whom had unvaccinated mothers. For rubella, mothers in the orthodox communities had higher concentrations of antibodies as compared to the general population.

Conclusions:
Children of mothers vaccinated against measles and, possibly, rubella have lower concentrations of maternal antibodies and lose protection by maternal antibodies at an earlier age than children of mothers in communities that oppose vaccination. This increases the risk of disease transmission in highly vaccinated populations […]

Discussion
In our analysis of maternal antibodies against measles, mumps, rubella, and varicella in a cross-sectional serologic study of the Dutch population, we found that the average age at which infants lose protection lies well before 14 months, when the first dose of MMR vaccine is administered. We compared individuals sampled from the general population with a group of individuals randomly selected from orthodox Protestant communities (the Dutch Bible belt), where te vaccination coverage among mothers is much lower than that in general population. This comparison suggests that, as vaccination coverage among mothers increases, the level of maternal antibodies at birth among newborns decrease.
The most likely explanation for this is that MMR vaccine induces lower antibody levels than natural infection with measles, mumps, and rubella and that antibody levels of vaccinated cohorts are no longer boosted by exposure to wild-type infection.

For measles, in which the vaccination coverage among mothers differed by almost 40% between groups, we found that the period of maternal antibody protection among infants in the general population was 2 months shorter than that among infants from orthodox Protestant communities. For rubella, in which the vaccination coverage among mothers differed by almost 50% but the difference in exposure to natural infection must have been must less, we found no significant difference in the duration of protection by maternal antibodies. However, if the significant difference between the adult women is carried onward to the infants, we see that infants in the general population were protected for 0.8 month less by maternal antibodies than in infants in orthodox Protestant communities.

For both mumps, in which the vaccination coverage among mothers differed by only 15% between groups, and varicella, we found no statistically significant difference in the duration of protection by maternal antibodies.

We assessed the duration of protection by maternal antibodies, using a cross-sectional study. The overall response was 33.5% (33% for the national sample and 35% for the low-immunization-coverage sample), which nowadays is relatively high for cross-sectional studies. Because of the large number of participants, we do not expect a self-selecting bias.
Additionally, the advantage of this study design is that we have a large number of individuals who are representative of a large population. A possible disadvantage is the risk of finding associations between infants and women of childbearing age that do not exist between pairs of infants and mothers when using a longitudinal design. We address the potential for such spurious associations in each step of our argument.

First, we observed little difference between antibody levels among seroconverted women of childbearing age and the initial levels among newborns within each of the 2 defined groups. This suggests that the level of antibodies is passed on from mother to child. This is in line with previous studies that showed that levels of maternal antibodies among children at birth were highly associated with the antibody levels of their mothers. Some previous studies reported an increase in antibody levels in infants at birth, compared with levels in their mothers; our study suggests this increase must be small, but this does not provide statistical evidence for the absence of such a difference.
Second, we observed no difference in the decay rate of maternal antibodies between 2 groups. This suggests that the decline in levels of maternal antibodies with age is an autonomous process that is similar for maternal antibodies.

Third, we observed that antibody concentrations among women from the general population were lower than those among women from the orthodox Protestant communities. Other studies of maternal antibody levels confirm that such qualitative findings could be due to differences in vaccination status. These results, when taken together, provide evidence for a shorter protection period among infants in the general population than among those in the orthodox Protestant communities.

The 2 groups in our study differ markedly in vaccination coverage among women of childbearing age. To test for other factors that could affect our comparison, such as family size, we also compared the concentration of antibodies against varicella between the 2 groups. Vaccination against varicella has not been introduced in the Netherlands, and the vaccination coverage for varicella is 0% in both groups. Because of this, any difference with respect to varicella will suggest an intrinsic relevant difference between the groups that is due to a factor other than vaccination. In this sense, the analysis for varicella serves as a negative control. We observed no differences between the groups with respect to varicella, and therefore we expect no major role for other factors that could affect our comparison. This provides a firm basis for attributing the observed difference in maternal antibody levels in newborn children to the vaccination history of their mother.

Our observations suggest that mass vaccination with MMR shortens, in due time, the duration of protection by maternal antibodies against measles, mumps, and rubella. Our study was conducted 20 years after introduction of the MMR vaccine, in 1987, when about 25% of women of childbearing age were vaccinated with MMR vaccine when they were young. This proportion of women of childbearing age who have been vaccinated with MMR will increase rapidly in the coming years because the vaccination coverage of each cohort is >90%.
We expect that this will further shorten the duration of protection against measles and rubella by maternal antibodies in infants and that a decreasing duration of protection against mumps by maternal antibodies will become more detectable among infants in the near future.

The average age at which a child loses the protection of its maternal antibodies and becomes susceptible to measles, mumps, and rubella lies well before the age of first MMR vaccination. It is extremely important to protect this large number of susceptible children, who have a high probability of a severe outcome when infected. An obvious solution is to lower the age at which the first dose of MMR is administered, but this could lower the vaccine efficacy because immunization at a younger age is hampered by different factors, such as the immaturity of the immune response. An alternative solution is to temporarily lower the age at which the first dose of MMR vaccine is administered to one when the risk of exposure to measles is high.

In the Netherlands, MMR vaccination is currently recommended to all children aged 6-14 months of age who are at increased risk of acquiring measles during travel abroad to regions where measles is endemic. This intervention will probably also be implemented within the Netherlands should a measles outbreak occur there. Furthermore, as the effects of MMR vaccination on maternal protection become more pronounced over the next decade, the current MMR vaccination schedule will need to be adapted to continue to provide optimal protection to infants and their mothers […]

Men heeft dus nooit voorzien dat de natuurlijke bescherming van pasgeborenen tegen infecties – in een eerste levensfase waarin hun eigen immuunsysteem nog niet voldoende uitgerijpt is – zou kunnen worden ondergraven door het heil dat vaccineren heet. Men dacht dat de mens het beter wist dan de ‘imperfecte’ natuur zelf en nu blijkt die natuur terug te slaan.
Duizenden jaren lang heeft de mens dankzij zijn immuunsysteem overleefd en zorgde dat grandioze ontwerp van de natuurlijke evolutie ervoor dat in de periode dat het kind nog geen voldoende uitgerijpt immuunsysteem had, dat het in die periode beschermd werd door de afweer die het van de moeder meekreeg. Maar de arrogante mens wist het beter en heeft daarom ingegrepen in de natuur, dwars tegen waarschuwingen van intelligente nadenkende enkelingen in.
En nu zit men met de gebakken peren. Of liever gezegd, zijn juist die jonge baby’s van gevaccineerde moeders de pineut. Want zij hebben nu in een kwetsbare periode tijdens hun jonge leven een grotere gevoeligheid voor infecties, die bovendien ook extra ernstig kunnen verlopen in vergelijking tot baby’s van ongevaccineerde moeders die op natuurlijke wijze hun immuniteit tegen wilde virussen konden opbouwen en dat ook meestal deden.
Die jonge kindjes zitten nu opgescheept met een probleem waar de ‘vaccinatiegeleerden’ eigenlijk geen antwoord op hebben. Want hoewel deze kinderen een groter gevaar lopen op infecties, zijn vroegere vaccinaties ook geen echte optie omdat hun eigen immuunsysteem nog te pril is om vanuit vaccinaties al een behoorlijke immuniteit op te bouwen.

Het humorale afweersysteem

Bij het onderzoek naar de hoeveelheden antichaampjes heeft men nog iets over het hoofd gezien. Er zijn namelijk twee typen afweersysteem, namelijk:

  • het humorale systeem dat bestaat uit B-geheugencellen ofwel TH-1 cellen en
  • het cellulaire systeem dat bestaat uit plasmacellen ofwel TH-2 cellen die antilichamen maken.

Die B-geheugencellen worden ook wel T-geheugencellen genoemd. De precieze werking hiervan werd ontdekt door onderzoekers van het kankerinstituut/Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis. Op zaterdag 5-9-2009 las ik in de kenniskatern van de Volkskrant het artikel Alle ballen op het virus, zodra het is herkend, dat beschrijft hoe onderzoekers van het kankerinstituut/Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis ontdekten hoe het immuunsysteem T-cellen organiseert. Dit wordt verderop in deze studie uitgebreid besproken.
Het humorale systeem wordt actief bij het doormaken van een echte natuurlijke infectie en het cellulaire systeem niet. Daarom zal er alleen bij een natuurlijke infectie sprake zijn van de aanmaak van B(T)-geheugencellen, die een leven lang mee gaan en dus levenslange immuniteit bieden.
Net als de antilichaampjes, worden ook de B(T)-geheugencellen via het bloed van de moeder overgedragen aan de foetus. Kinderen van ongevaccineerde moeders die zelf die infectieziekte doormaakten krijgen dus niet alleen meer antibodies van hun moeder, maar ook nog B(T)-geheugencellen die een leven lang meegaan. Bij de kinderen van ongevaccineerde moeders zien we dat ook terug in de observatie dat deze kinderen een kleine maand langer beschermd werden tegen rubella. Dit is terug te voeren op het gegeven dat deze kinderen ook wat B(T)-geheugencellen van de moeder meekregen.
Door het meekrijgen van een beginvoorraadje B(T)-geheugencellen van de moeder is het kind in zoverre beschermd tegen die infectieziekten die de moeder al doormaakte dat bij een eigen infectie met deze infectieziekten de ernst van deze infectie aanzienlijk minder zal zijn en het kind deze infectieziekte – mits verder gezond – goed kan doorstaan. En ondertussen bouwt het dan zijn eigen voorraad B(T)-geheugencellen verder op, zodat het levenslange immuniteit krijgt.

Omdat gevaccineerde moeders meestal niet of nauwelijks B(T)-geheugencellen aanmaken tegen de infectieziekten waartegen wordt gevaccineerd, zullen ze deze ook niet kunnen doorgeven aan hun kinderen en daarom zullen hun kinderen minder goed gewapend zijn tegen deze opgelopen infectieziekten.

Niet de (kinder)infectieziekten worden steeds grimmiger en virulenter, zoals algemeen wordt beweerd, maar de weerstand van de jonge kinderen in de hoog-gevaccineerde populatie wordt minder, waardoor ze zwaarder ziek kunnen worden en waarom dan die infectieziekten als bedreigender worden beschouwd. Het is de vaccinatiepraktijk zelf die dit bewerkstelligt.

Doordat antilichamen na verloop van tijd afnemen en verdwijnen neemt op termijn de afweer tegen de infectieziekten waartegen wordt gevaccineerd af. En B(T)-geheugencellen die wel levenslange immuniteit bieden zijn er bij gevaccineerden niet of nauwelijks. Daarom zien we ook periodiek uitbraken van de mazelen en de bof in populaties van jongvolwassenen die toch voor deze infectieziekten volledig zijn gevaccineerd. Ook de jongste kinderen in intensief gevaccineerde populaties blijken minder en korter weerstand te hebben tegen deze infectieziekten.

Passieve bioterreur bij verloren gaan van vaccinvoorraden

Stel nu dat in een oorlogssituatie of tijdens grote rampen de voorraden vaccins tegen kinderziekten verloren gaan. Oorlog en grote rampen leiden tot stress en daarmee ook nog eens tot verzwakking van het immuunsysteem.
Dan hoeft er maar ergens een kinderziekte op te duiken of velen in de hoog-gevaccineerde populaties – waaronder veel (nog) niet gevaccineerde jonge kinderen – zullen ziek worden en dan ook nog in een ernstige mate. In zo’n situatie is de bevolking uiterst kwetsbaar en kan een ‘vroeger tamelijk onschuldige kinderziekte’ dan leiden tot decimering van de populatie.
In dat geval zal een ongevaccineerde populatie met natuurlijk verworven immuniteit veruit in het voordeel zijn…en zullen in die ongevaccineerde populatie de meeste kinderen gespaard blijven.

Deze onderzoeksuitkomst van onderzoekers van het RIVM leidt tot de conclusie dat die hele vaccinatiegekte er toe heeft geleid dat grote bevolkingspopulaties nu zijn blootgesteld aan natuurlijke genocide door simpelweg vaccinvoorraden te vernietigen. Dus bioterreur zonder gebruik te hoeven maken van dodelijke stoffen. Gewoon de vaccins vernietigen en de natuur verder zijn gang laten gaan…

Charles Rauta had in 1899 al groot gelijk, al moest het nog 114 jaar duren voor zijn gelijk werd bewezen door een Nederlands instituut, het RIVM, dat nog steeds zeer fanatiek tracht om niets ontziend alle kinderen zo vaak mogelijk te vaccineren.
En ook nu zal de uitkomst van dit onderzoek wel worden aangegrepen om nog vroeger en vaker te gaan vaccineren en ‘boosten’, want een andere oplossing voor dat zelf veroorzaakte probleem hebben ze niet… En dat probleem wordt nog steeds groter en is ook te extrapoleren naar alle andere infectieziekten waartegen men vaccineert.

De besmettelijkheid van pas gevaccineerden

Op 26-12-2013 ontving ik van NaturalNews een verslag van een onderzoekspublicatie dat mooi aansluit bij het voorgaande. Daarom zal ik dat hele verslag plus de originele bron betreffende het kinkhoest-onderzoek hieronder weergeven:

[…] Vaccine lies: Whooping cough outbreaks being triggered by vaccinated children
It is a common myth perpetuated by both the entrenched system or monopolistic medicine and the mainstream media that unvaccinated children are the social souce responsible for triggering outbreaks of raare diseases like pertussis (whooping cough), measles and shingles. But the scientific literature suggests otherwise, showing in many cases that vacinated children children are the ones largely responsible for triggering and spreading disease.

A recent study published in the journal Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences for instance, found that, despite more than 50 years of population-wide vaccination, cases of whooping cough are on the rise. The culprit? Antigens of Bordetella pertussis that not only are completely ineffective at preventing infection with Bordetella parapertussis, a whooping cough bacterium similar to B. pertussis, but actually promote it by interfering with the body’s natural infection clearance protocols.

“We show that aP [whooping cough] vaccination impedes host immunity against B. parapertussis – measured as reduced lung inflammatory and neutrophil responses,” wrote the authors. “We conclude that aP vaccination interferes with the optimal clearance of B. parapertussis and enhances the performance of this pathogen. Our data raise the possibility that widespread aP vaccination can create hosts more susceptible to B. parapertussis infection.”

In other words, children who are vaccinated for whooping cough actually suffer from decreased immunity and are more susceptible to B. parapertussis infection than their unvaccinated peers. Vaccinated children, in essence, are the carriers of disease when it comes to all these whooping cough outbreaks, infecting other mostly vaccinated children and putting massive strain on local healthcare resources.

Oddly enough, it is the unvaccinated children that remain largely healthy during these outbreaks, as their immune systems are not crippled by exposure to artificial vaccine antigens. This was definitely the case as far as http://www.naturalnews.com, where more than 600 confirmed cases of whooping cough, a 10-fold increase over previous years, was documented. As you may recall, most of those infected with the disease had already been vaccinated for it.

More recently, a study funded by the U.S. Food and Drug Administration (FDA) verified that the whooping cough vaccine, which is also contained in the combination DTaP injection, does not even prevent the spread of whooping cough as commonly claimed. On the contrary, the vaccine allowed the disease to fester inside the bodies of testbaboons for up to five weeks, debunking a widely believed myth.
“These findings could explain the increase in pertussis that we’re seeing in the U.S.,” admitted FDA researcher Tod Merkel, affirming what many are now suggesting about the dangers of the whooping cough vaccine.

Should parents who vaccinate their children be held liable for spreading disease?
What all this suggests, of course, is that the ongoing demonization of parents who refuse to vaccinate their children is completely misdirected. If it is public health that we are all concerned about in the vaccine debate, then it appears as though parents who choose to vaccinate are the ones about who we all need to be concerned.

Perhaps the time is ripe to set the record straight and put blame where it is truly due. The tables have turned, and based on the latest available science, it is now abundantly clear that parents who vaccinate are the ones putting everyone else’s children at risk.

Will the pro-vaccine lobby, which is all too quick to demand that non-vaccinating parents be held liable for putting others at risk, now be held to the same standard? […]

Het is met intens genoegen dat ik bovenstaand citaat tikte. Zo’n 22 jaar geleden kreeg ik door familieomstandigheden onze eerstgeboren kleinzoon in huis om te verzorgen. Vanuit diezelfde bizarre omstandigheden had ik ook geen keuze om hem niet te laten vaccineren, alhoewel mijn sepsis tegenover vaccinatie al wel concretere vormen begon aan te nemen. Bij de eerste vaccinatie stelde ik wat vragen. Ondermeer betreffende het na vaccinatie enige tijd besmettelijk worden voor andere kinderen. Ik liet me geduldig uitleggen dat vaccinatie juist werkt omdat het kind als het ware op een subtiele manier wordt ziek gemaakt door middel van antigenen (ziektekiemen) van de ziekten waartegen wordt gevaccineerd. Waarop ik toen als bezorgde grootmoeder reageerde met de opmerking dat mijn kleinzoon dus eigenlijk een beetje ziek zou worden van die ingespoten ziektekiemen. Hij kreeg dan dus als het ware een klein beetje difterie, kinkhoest, tetanus en polio. En net zoals met deze ziekten geïnfecteerde kinderen zou hij dan ook besmettelijk zijn voor andere kinderen. Zeker voor kinderen met een verzwakte afweer. Ook al zou hij misschien zelf niet duidelijk echt ziek worden, hij kon volgens mij – net als besmette kinderen in hun incubatietijd – toch ongemerkt anderen besmetten.

Het leek mij een volstrekte logische redenering. Maar dat zag ik toch als lekengrootmoeder volkomen verkeerd… Door die vaccinatie zou hij ‘kunstmatig’ ziek gemaakt worden en ‘kunstmatig ziek gemaakten zijn natuurlijk ook niet echt besmettelijk…!!!’
Maar… o, hocus pocus pas: die kunstmatig opgewekte immuniteit – die toen nog levenslang zou zijn – zou wel in staat zijn om op natuurlijke wijze opgelopen infecties af te slaan.

Ik was een bèta die met belangstelling de colleges filosofisch redeneren had gevolgd, maar hier schoot mijn verstand/logica echt schromelijk tekort. En helaas kreeg ik niet eerder het bewijs in handen van mijn gelijk dan op Tweede Kerstdag 2013.
Dat een kunstmatig door vaccinaties opgewekte kinkhoest geen bescherming biedt, mocht ik wel al snel ontdekken. Volledig gevaccineerde kleinzoon was amper drie jaar toen hij kinkhoest kreeg, een flinke infectie die een hele winter aanhield! Waarschijnlijk was door al die vaccinaties zijn afweer al zodanig verzwakt dat hij erg veel moeite had om die kinkhoestinfectie de baas te worden… Die ervaring was wel mede de drijfveer om deze studie op te zetten en gelukkig is onze kleinzoon momenteel een kerngezonde jonge man.

Hieronder eerst even de samenvatting van het artikel dat aan de basis lag van dit verslag door NaturalNews. Het gaat om het artikel Acellular pertussis vaccination facilitates Bordetella parapertussis infection in a rodent model of bordetellosis, door GH Long en collega’s, in Proc Biol Sci. 2010 Jul 7:277(1690):2017-25:

[…] Abstract
Despite over 50 years of population-wide vaccination, whooping cough incidence is on the rise. Although Bordetella pertussis is considered the main causative agent of whooping cough in humans, Bordetella parapertussis infections are not uncommon. The widely used acellular whooping cough vaccines (aP) are compomised solely of B. pertussis antigens that hold little or no efficacy against B. parapertussis. Here, we ask how aP vaccination affects competitive interactions between Bordetella species within co-infected rodent hosts and thus the aP-driven strenght and direction of in-host selection. We show that aP vaccination helped clear B. pertussis but resulted in an approximately 40-fold increase in B. parapertussis lung colony-forming units (CFUs). Such vaccine-mediated facillitation of B. pertussis did not arise as a result of competitive release; B. parapertussis CFUs were higher in aP-relative to sham-vaccinated hosts regardless of wether infections were single or mixed. Further, we show that aP vaccination impedes host immunity against B. parapertussis – measured as reducing lung inflammatory and neutrophil responses. Thus, we conclude that aP vaccination interfers with the optimal clearance of B. parapertussis and enhances the performance of this pathogen.
Oud data raise the possibility that widespread aP vaccination can create hosts more susceptible to B. parapertussis infection […]

Ik zocht ook naar een verslag van het recente onderzoek (zie vette tekst in het NaturalNews-verslag) dat georganiseerd werd door de FDA en dat op 25-11-2013 werd gepubliceerd. Hier ging het om een experiment met bavianen. Ik citeer nu het eerste deel van een verslag van het artikel Whooping cough vaccine may not halt spread of ilness, door Mike Stobbe in The Associated Press:

[…] A government study offers a new theory on why the whooping cough vaccine doesn’t seem to be working as well as expected.
The research suggests that while the vaccine may keep people from getting sick, it doesn’t prevent them from spreading whooping cough – also known as pertussis – to others.
“It could explain the increase in pertussis that we’re seeing in the U.S.,” said one of the researchers, Tod Merkel of the Food and Drug Administration.

Whooping cough is a highly contagious disease that can strike people of any age but is most dangerous to children. It was once common, causing hundreds of thousands of illnesses annually and thousands of deaths. But after a vaccine was introduced in the 1940s, cases dropped to fewer than 5,000 a year.

The vaccine was replaced in the 1990s because of side effects that included pain and swelling from the shot and fever. The newer vaccine is part of routine childhood vaccinations as well as adult booster shots.
But cases have rebounded. Last year was the nation’s worst year for whooping cough in six decades – U.S. health officials recieved reports of more than 48,000 cases, including 18 deaths.
This year hasn’t been half as bad – about 20,000 reported illnesses, including six deaths so far. Whooping cough ebbs and flows in cycles, so experts aren’t surprised to see cases recede. But 20,000 can still be seen as a lot when a widely used vaccine is supposed to protect the public.
Some studies have concluded the newer vaccine doesn’t last as long as the old one. But the study by Merkel and his colleagues offers a new wrinkle.

Their research used baboons, considered the most human-like model for studying whooping cough. Baboons at ages 2, 4 and 6 months were vaccinated and then exposed to whooping cough at 7 months – when vaccine protection would be new and strong.
The baboons didn’t get sick, but they had high levels of bacteria in their respiratory system for five weeks – which suggest they were contagious for about that long. Some baboons given the old vaccine had low levels after only two weeks.
That’s a big deal finding because it was thought that people only spread the disease when they had coughs and other symptoms, said Dr. Erik Hewlett, a University of Virginia whooping cough researcher who was not involved in the FDA study but has collaborated with Merkel.

Health officials have sought to protect small children by vaccinating the people who are in contact with them such as grandparents and babysitters – a strategy called ‘cocooning.’ But that may not work as well as hoped if infected people who don’t show any symptoms can still spread it, the research suggests […]

The New York Times voegt in zijn verslag van de officiële onderzoekspublicatie nog het volgende toe:

[…] “When you’re newly vaccinated you are an asymptomatic carrier, which is good for you, but not for the population,” said Tod J. Merkel, the lead author of the study, who is a researcher in the Office of Vaccines Research and Review in the Food and Drug Administration […]

en

[…] “If Dr. Merkel is correct, then we need to develop better acellular vaccines,” said Dr. Stanley Plotkin, an emeritus professor of pediatrics at the University of Pennsylvania. The new vaccins are known as acellular, as they contain purified proteins, instead of complete bacteria that have been killed. ”A great deal of thought and discussion is being devoted to that at the moment,” he said […]

Het RIVM wilde in 2012 ‘cocooning’ rond jonge kinderen. Volgens dit laatste onderzoek zou dat de kans op infectie voor het jonge kind alleen maar groter maken omdat al die omringende gezinsleden, grootouders en babysitters nog geruime tijd na hun vaccinatie juist besmettelijk zijn en dus kinkhoest kunnen overdragen op het te beschermen kind.

Met het oude vaccin waren de bavianen nog twee weken na de prik besmettelijk en met het nieuwe vaccin duurde hun besmettingsvermogen wel 5 weken. De ineffectiviteit van het kinkhoestvaccin wordt ondersteund door oudere observaties zoals:

  • In 1979 deed Zweden het kinkhoestvaccin in de ban, omdat de ineffectiviteit ervan bewezen was. Van de 5140 kinkhoestpatiënten in 1978 was namelijk 84% maar liefst drie keer gevaccineerd tegen kinkhoest.
  • In 1994 berichtte het New England Journal of Medicine dat meer dan 80% van de kinderen onder de 5 jaar die kinkhoest hadden gekregen, volledig gevaccineerd waren.

Kinkhoestvaccinaties (als onderdeel van de DKTP-prik) beginnen al bij de leeftijd van 2 maanden. Binnen het eerste levensjaar zijn jonge kinderen dus al volledig gevaccineerd. Op de website van het RIVM dat het aantal meldingen van kinkhoest over heel 2012 het aantal 14646 bedroeg. Helaas waren bij dit getal niet de leeftijden van de slachtoffers vermeld. De vraag is nu natuurlijk welk percentage van deze zieken ook volledig gevaccineerd was… En in hoeveel van die gevallen ‘cocooning’ hieraan heeft bijgedragen…

Bij het artikel door Mike Stobbe heb ik nog wel kanttekeningen als het gaat om zijn opmerking dat pas na invoering van vaccinatie tegen kinkhoest het aantal gevallen van kinkhoest begon af te nemen. Statistieken in de reguliere medische literatuur laten namelijk iets anders zien:

  • ‘Whooping cough. Mean annual death rate of children under 15: England and Wales’.
    In 1860 overleden nog zo’n 1400 kinderen per miljoen kinderen aan kinkhoest. Net na 1950 – bij de invoering van het kinkhoestvaccin is dat nog slechts hooguit 50, na een zeer regelmatige daling vanaf 1870.
  • ‘Deaths from whooping cough (Pertussis), Source Government Bureau of Statistics Wiesbaden, group VII D’.
    In 1947 stierven er nog 1500 kinderen aan kinkhoest en bij de invoering van het kinkhoestvaccin begin jaren ‘50 waren dit er nog 600. De daling is weergegeven als een bijna rechte lijn en bij de invoering van het DPT-combi-vaccin eind jaren ’50 waren dit er nog 350. De daling zette zich hierna op een minder steile manier voort tot ongeveer 1975, waarna geen verdere daling meer optrad. Er is dus absoluut geen effect aan te wijzen van die vaccins.

Hoe inspuiten met dode of incomplete antigenen toch kan leiden tot levende antigenen

Interessant is ook dat het kinkhoestvaccin – zoals in Infanrix – een ‘dood’ vaccin is. Het is namelijk geïnactiveerd met behulp van formaldehyde. Het nieuwste vaccin is acellulair en dus ook incompleet.
En dat doet dus vermoeden dat hetgeen ik elders in deze studie naar voren breng ook echt klopt. Individuen die het dode en/of incomplete kinkhoestvaccin krijgen ingespoten, worden daar in eerste instantie zelf niet ziek van, maar beginnen wel antilichaampjes te maken op basis van de kenmerken van die dode en/of incomplete kinkhoestbacterie.

Dit proces wordt aangestuurd vanuit de morfogenetische velden van de soorten, in dit geval van de soort ‘Bordetella pertussis’. Ook dode en/of incomplete bacteriën worden nog steeds herkend, waardoor die processen kunnen worden aangestuurd.

Een injectie met die dode/incomplete kinkhoestantigenen heeft tot gevolg dat er ineens een grote hoeveelheid van die antigenen in het lichaam binnenkomt, waarbij de normale remmende barrière wordt omzeild.
Die relatief grote hoeveelheid antigenen leidt tot een sterke link met de morfogenetische velden van die soort en dat kan dan weer leiden tot zodanig versterkte veldinformatie dat andere reeds in het lichaam aanwezige levende bacteriën zich door die aansturende veldinformatie laten conformeren aan de kinkhoestantigenen. Ze gaan dus functioneren als de echte levende kinkhoestbacterie.

Deze uitleg verklaart waarom de bavianen na vaccinatie met een dood en/of acellulair vaccin toch hoge spiegels van de levende kinkhoestbacterie in hun ademhalingssysteem hadden, terwijl ze niet met complete levende kinkhoestbacteriën werden ingespoten.
En vervolgens zorgen dan die levende antigenen voor een ‘natuurlijke’ besmetting van andere individuen, die na het doormaken van deze kinkhoestinfectie wel een veel langere – en waarschijnlijk levenslange – immuniteit verkrijgen.

Hoe het RIVM de ‘mazelen-epidemie’ nog verder wilde aanjagen

Toen er in 2013 weer eens een opleving plaatsvond van de mazelen, meende het RIVM er goed aan te doen op te roepen tot massale (her)vaccinatie. Zelfs volslagen leken op het gebied van vaccinatie lieten zich als prominente BN-ners uit de kast trekken om dringend te verklaren dat – terwijl de mazelen al rondwaarde – zoveel mogelijk mensen moesten worden gevaccineerd. Een enkeling wilde zelfs overgaan tot verplicht vaccineren…
In het licht van het voorgaande was dat natuurlijk de grootst mogelijk onzin, omdat dit de besmettingsdruk op de populatie alleen nog maar zou opvoeren. Alle kersvers gevaccineerden zouden gedurende een aantal weken het aantal ‘besmetters’ alleen maar vergroten, waardoor nog meer kinderen zouden kunnen worden geïnfecteerd. Dat gaat bij een levend verzwakt vaccin nog makkelijker dan bij het kinkhoestvaccin.

En dat mazelen helemaal niet worden uitgeroeid of tot staan gebracht door vaccineren moge blijken uit de volgende officiële statistieken:

  • ‘Measles. Mean annual death rate of children under 15: England and Wales.’
    Weergegeven is de death rate per million children. In 1860 sterven zo’n 1150 kinderen aan de mazelen. In 1960 zijn dat er nog slechts ‘nul’ (niet meer te onderscheiden op de horizontale basislijn.) Na invoering van de mazelenvaccinatie is dit aantal niet meer gedaald. Het vaccin kwam als mosterd na de maaltijd toen de enorme daling al had plaatsgevonden door factoren als verbeterde hygiëne, afweer en leefomstandigheden.
  • Hetzelfde geldt voor de ‘death rates for measles’ in de VS.
    Als hier de mazelenvaccinatie in 1955 wordt ingevoerd is de daling al achter de rug en vindt er geen verdere daling meer plaats.

Na de recente onderzoeksuitkomsten met betrekking tot de grotere gevoeligheid voor mazelen bij jonge kinderen van gevaccineerde moeders in tegenstelling tot een sterkere weerstand hiertegen bij kinderen van ongevaccineerde moeders – plus de laatste bevindingen met betrekking tot vaccinaties tegen kinkhoest – is het meer dan hoog tijd dat eindelijk die vreselijke en (levens)gevaarlijke KWAKZALVERIJ wordt gestopt!!!

Vaccins hebben nog nooit een ziekte uitgeroeid, maar hebben er daarentegen wel voor gezorgd dat infectieziekten in stand werden gehouden door het verhogen van de infectiedruk op de populatie.

Als men de incidentie van polio, pokken en andere ziekten wil zien verlagen, dan moet men onmiddellijk stoppen met die vaccinatie-onzin, want – net als bij het dode/incomplete kinkhoestvaccin – zullen alle andere vaccins met verzwakte, gedode en/of incomplete antigenen toch onherroepelijk leiden tot het tijdelijk besmettelijk worden van gevaccineerden die deze infectieziekten nog ruimer kunnen verspreiden.

Teuni Kuiper
7-9-2019


Hieronder een kopie van dat oude artikel in de Los Angeles Times uit december 1992:

As Vaccinated Girls Grow Up, Their Babies Face Higher Risk for Measles
By Daniel Q.Haney, Dec. 27, 1992 Associated press, Los Angeles Times.

A generation ago, doctors began routinely vaccinating every child against measles. No one worried much about what would happen when the children grew up and had babies of their own.
In hindsight, perhaps they should have. These new mothers fail to pass on the strong resistance to measles at birth that an eternity of women before them have done.
The result is a new problem: measles in the very young.
This unforeseen byproduct of a well-meaning public health campaign has become apparent over the last two or three years, as larger numbers of vaccinated women have reached their childbearing years. Because the mothers got vaccinated, their babies are unusually susceptible to measles in their first year of life, when it is a potentially life-threatening disease.
Now, more than one-quarter of all U.S. measles victims are under a year old, an age when this disease was once almost unheard of.
“It’s an extremely interesting phenomenon, and one of great concern,” said Dr. William Atkinson of the U.S. Centers for Disease Control and Prevention in Atlanta.
Experts caution that this does not mean that girls should not be vaccinated. In fact, the disease is overwhelmingly less common than it was until the 1960s, when virtually everyone caught it. They contend that measles would not be a problem now for newborns, either, if the vaccine were more widely administered to preschool toddlers.
Nature once took care of this matter nicely. Before the vaccine era, when measles was an unavoidable rite of childhood, everyone who recovered carried high levels of measles antibodies for the rest of their life. This kept the virus from coming back.
When women give birth, they pass on this protection to help babies ward off measles until their own immune systems mature. Infants begin life with their mothers’ measles antibodies already circulating in their bloodstreams.
The amount of antibodies a baby gets at birth depends on how much the mother carries. If the mother has a lot, so will the child.
Like a natural measles infection, the vaccine triggers production of measles antibodies. However, the amounts are lower. So vaccinated mothers have fewer antibodies to pass to their babies than do those who actually caught the measles and suffered through the disease.
This means that their babies become prone to catching measles at an earlier age. The children of naturally infected mothers are often protected from measles until 15 months or so. But vaccinated mothers’ babies may be at risk at 6 months or younger.
CDC figures show how this has changed the face of measles. In 1976, just 3% of all cases occurred in children under age 1. Typically their mothers were born in the 1950s, well before the measles vaccine became routinely available a decade later.
In the 1980s, as teen-agers who were vaccinated as children began to have babies, those numbers started to change. In 1985, almost 8% of measles cases were in infants younger than 1. By 1991, it had climbed to 19%. And so far this year, 28% of all measles cases have occurred in babies under a year old.
Measles is especially hazardous in infants because of the risk of complications. Between a quarter and a third develop some related problem, such as diarrhea, ear infections, pneumonia or encephalitis.
“It is a problem. But if we did everything else right, it would not be a problem,” said Dr. James Cherry of UCLA.
If the highly contagious measles virus were not circulating, it would not matter if babies were susceptible a few months sooner. But the virus is not quite under control. Cherry and other experts say the reason is too little use of the vaccine among preschoolers.
CDC guidelines recommend that babies get their first measles shot at 15 months and a second between ages 4 and 6. Every child must be vaccinated to attend school.
However, in some cities only about half of all 2-year-olds have been vaccinated. It is these youngsters who catch the virus and then pass it on to infants.
Throughout history, measles epidemics have hit in periodic waves. The first of these outbreaks since the 1970s occurred in 1989, 1990 and 1991. And it was then that the new problem in newborns also became apparent.
Before routine vaccination, between 3 million and 4 million Americans got measles every year, and 500 died. But since vaccination started just over two decades ago, and until recently, only about 3,000 people got measles annually, and just one or two died of it.
But during the three-year outbreak, about 55,000 Americans got measles. The CDC counted 166 deaths, and 33 of them, or 20%, were in children under age 1.
This year, the epidemic has abated. The CDC expects there to be about 3,000 cases again. However, one big outbreak has occurred in Brownsville, Tex. About 1,000 people there have gotten measles, 45% of them under age 1.
“It’s very dramatic,” said Atkinson. “We are finding the same thing: This happens to kids whose mothers are young.”
Such outbreaks in the very young can take physicians by surprise. When an epidemic swept through Houston in the winter of 1988-89, many of the doctors had never seen a case of measles. Doctors were especially puzzled to have so many patients under 7 months old.
“Going back 29 years, we only had one child in that age group,” said Dr. David Matson of Baylor College of Medicine. But during this outbreak, 107 measles patients were admitted to Texas Children’s Hospital, and 22% were in their first 6 months of life.
Some of the most persuasive evidence that maternal vaccinations play a role in infant measles comes from a CDC investigation of an outbreak in New Jersey during the epidemic.
Dr. Mark Papania and others looked at families where infants were exposed to people with measles. They found that the babies of mothers born after 1968, when vaccination became common, were 3 1/2 times more likely to get measles than were infants of older mothers.
“It confirms our suspicion that the risk is increasing in this age group because of the changing distribution of maternal birth year,” said Papania. “As we go forward in time, mothers are more likely to have not been exposed to wild measles virus.”
The CDC estimates that at least 40% of babies are now born to vaccinated mothers, and this should near 100% by the end of the decade. So the problem of infant measles will probably only get worse as more vaccinated women reach motherhood.
One possible way to protect vulnerable infants from measles is to vaccinate them at younger ages, although this is not as simple as it sounds.
The vaccine simply won’t work if babies still have their mothers’ antibodies in their blood. The problem is guessing when the antibodies are gone, since no simple test shows this.
The current recommendation that the measles vaccine not be routinely given before age 15 months is based on studies done in the 1970s. Most babies then were born to mothers who had not been vaccinated, so they had high antibody levels.
The CDC already recommends vaccinating babies at 1 year old if they live in poor urban areas where the disease is especially common. No one knows how well the vaccine will work in babies under age 1 or whether they will need to have their shots repeated a year or two later. However, several experts said they expect the recommended age for routine vaccination to be lowered to at least a year and perhaps younger.
“A sensible age would be maybe 9 or 10 months,” predicted Dr. Henry Pabst of the University of Alberta. “That may be the solution eventually. At that age, you would probably have a good enough immune system in the infant to respond well.”
However, several in the field contend that the key to stopping infant measles is getting everybody vaccinated in early childhood, before they catch the disease and spread it. That could eliminate measles entirely.
“We became complacent,” said Dr. Edward O’Roarke of Children’s Hospital in Boston. “We can wipe out measles like we did smallpox. We lost track of the fact that we needed to get that last out in the bottom on the ninth, and we didn’t do it.”